DROMEN?

Gepost op:  25-04-2017

Iedereen, jong en oud, stelt zich wel eens de vraag wat zijn mijn dromen en waar droom ik eigenlijk nog van? En wat maakt, dat we soms onze idealen en dromen kwijtraken? Stel, dat je geen droom hebt, kan dat?

De vraag komt in mij op ‘wat zijn dromen’ en ‘zijn dromen ook idealen’?

Is het spreken over ‘je dromen waarmaken’ in onze westerse samenleving niet een teken van luxe, als op een ander continent mensen alleen maar kunnen dromen van een vredevol bestaan of een bord eten.

Betekent het dromen van een mooie reis, een liefdevolle relatie of een droombaan dat je andere opties uitsluit? Is het niet zo dat het bezitten van de zaak, het einde van het vermaak betekent? Is een droom niet juist een droom om ervan te dromen? Of is je ideaal ‘iets’ te doen voor de medemens, voor de samenleving en/of betekenis geven aan jouw levensverhaal?

De succesvolle Nederlandse documentaire ‘Down to earth’ laat zien wat de familie Winters in vijf jaar op wereldreis beleeft, nadat ze een keuze gemaakt heeft hun ideaal te volgen en op zoek gaat naar universele waarden en normen. Als je de kans hebt, ga de film zien!

Zijn dromen en idealen dan alleen weggelegd voor naieve mensen, die moeite hebben met de realiteit? Deze vraag voor een feit aannemen, doet geen recht aan iedereen, die probeert zijn dromen en idealen na te streven. Toch is een balans vinden tussen idealisme en realisme wel wenselijk al is het alleen maar om een vorm van stress en teleurstelling te voorkomen.

Het is mijn persoonlijke ervaring, dat ik in een paar jaar geleden gedreven werd mijn droom/ideaal waar te maken en ik ervan overspannen raakte. Het was en is mijn ideaal om mensen naar autonomie te coachen. Autonomie begint allereerst bij IK en daarna in relatie tot de ander.  In die periode overschreed ik mijn persoonlijke  grens gigantisch door heel hard te werken. Er was onvoldoende balans tussen rust en een overvolle agenda. Mijn passie moest ik bijstellen; van idealisme naar realisme. Het deed me in een rouwproces belanden.

Veel mensen, die hun baan ongewenst kwijtraken of een ander verlies meemaken, zullen na de ontkenning ook emoties van kwaadheid en verdriet voelen. Hun toekomstperspectief heeft een andere richting gekregen. Hun dromen of idealen komen in een ander daglicht te staan. Op welke manier kun je ervoor zorgen, dat je plezier in het leven weer terugkomt en je van de aankomende dag kunt genieten? Een feit is je te realiseren, dat het het donkerst is net voor de dageraad. Daarna wordt het alleen maar lichter, dat is een prettige gedachte. In het Troostboek voor lichaam en ziel schrijft Anselm Grün, dat lust en plezier het leven waardevol en levendig maken. Plezier en genot zijn tekenen van ‘Levenslust’. Lust of passie is een aanstekelijke kracht, die niet alleen onszelf, maar ook onze medemensen inspireert.

Alert zijn waar je interesse naar uitgaat, zoals ik in een interview toevallig lees ‘Laat je nooit afremmen door leeftijd, of je nou jong of juist oud bent’, dat is nog eens een optimistische benadering voor het vasthouden van je idealen en het uitvoeren ervan. Herinner je, waarvan je als kind droomde en wordt weer nieuwsgierig. In de agenda van de krant staat een tip voor een inspirerende avond  van Pechakucha vol met mensen, die hun idealen en dromen verwezenlijken. Of je komt zomaar mensen op je pad tegen, die je weer in contact brengen met je droom.

Veel plezier bij het nastreven van je ideaal hoe groot of klein ook.

Het is mijn ideaal je in beweging te brengen en je dromen cq. idealen te herontdekken.